Winter-Voor-lente
Laat ik maar eens, lekker op zijn Nederlands, beginnen met het weer.
Het is met kerst gaan sneeuwen en het pak wat er viel is sindsdien constant aangevuld en niet meer verdwenen. Nu eind februari is iedereen hier het een beetje zat. Het is spekglad, vooral om te wandelen is dat heel lastig. De dieren krijgen het moeilijk omdat ze gewoon geen eten kunnen vinden. Ook de mensen klagen dat het te lang duurt. Terwijl het in Nederland naar de plus 18 graden gaat, hebben wij deze temperatuur ’s nachts maar dan in de min! En dan heb ik het nog niet eens over de gevoelstemperatuur! Zolang het niet waait gaat het wel… We maken nog steeds prachtige wandelingen, zelfs op het ijs kun je veilig lopen nu. De kou buiten komt ook naar binnen helaas. In ons kleine woonkamertje is het nog te doen. Daar branden we de houtkachel. In onze keuken vriest het gewoon. Ook uitgebreid koken is geen pretje daar nu… Vooral op de grond is het koud waardoor ook het water bevriest. Buiten is natuurlijk het regenwater bevroren en zonder water kan een mens nu eenmaal niet.
Het klinkt nu allemaal niet zo positief omdat ik de problemen opsom. Vergis je niet… Het is hier prachtig en we genieten nog steeds van dit winter wonderland!
De kou binnen werd echt te vervelend. We besloten alvast een lucht-warmtepomp te laten installeren. Gewoon om de vorst uit het huis te houden, ook al is de boel nog niet goed geisoleerd. Dit hielp enorm! Wat een luxe! Niet alleen de temperatuur maar ook de energierekening ging omhoog. Haha. Ze hebben hier de vervelende gewoonte om in de koudste maanden de prijs van energie te verdubbelen, volgens mij is hij zelfs vertrippeld dit jaar. Dus we doen rustig aan met die pomp. Ook hebben we een echte wasmachine gekocht. Die andere was ook prima… Al deed ik er een halve dag over om was weg te werken, met de waterkoker steeds water warm maken… maar ik krijg mijn was niet droog nu. Dat doet die nieuwe machine meteen ook. Wassen én drogen! Dit in combinatie met de warmtepomp liet ons wel even schrikken van de energie rekening. Je wordt ook beboet voor veel stroom afname tegelijk dus daar letten we nu extra op.
Eind februari, en het is eindelijk zover! Het gaat dooien! Na twee dagen verschijnen er alweer grote groene stukken gras en de wereld krijgt weer kleur. De vogels beginnen te fluiten… Dat hadden we hard nodig! Nu nog even door de natte blubber heen bijten want al dat smeltwater kan geen kant op natuurlijk. Af en toe sneeuwt het wel wat maar dat verdwijnt snel. Er komt ook nog wel nachtvorst aan maar overdag lijkt het iets boven nul te blijven. De kippen weer naar buiten, de katten gaan weer op avontuur! Heerlijk! Voor de kippen heb ik de ergste kou wel verdreven met een warmtelamp. Die kan weer terug naar zolder nu. Die houden zichzelf prima warm.
De dagen worden weer snel langer. Elke dag komt er 7 minuten daglicht bij dus dat gaat snel! Tot 21 mei, midzomer… en dan draait alles weer om. Vorig jaar maakte ik deze foto. Toen bleef het heel de nacht licht en ook dat went snel. We slapen dan prima zonder gordijnen. We zijn veel buiten dus dan slaap je sowieso heerlijk!
Nu zijn we druk aan het plannen… What is next?
We gaan dit voorjaar de vloer maken. Eerst één helft, we moeten ook nog ergens wonen natuurlijk… eerst moeten er wat houten stukken vervangen worden in de fundering, die slecht zijn. Daarna het grint egaliseren, isolatie erop, betonnetten, beton storten. Als het droog is verhuizen we alles naar die helft en herhalen we het allemaal nog eens. Alle buren/vrienden komen helpen omdat een betonwagen hier nu eenmaal niet kan komen. Dat wordt zelf mixen en lopen met emmers. Nu maar hopen dat er genoeg mensen komen helpen inderdaad. Niemand kijkt hier echt naar uit maar… We houden een gezellige BBQ om het leuker te maken! Dat wordt zeker gezellig! Dit zijn sowieso ‘my kind of peeps’! Ik voel me hier helemaal thuis!
Vorige week de B-day van onze buurvrouw mee mogen maken. Sowieso extra bijzonder omdat ze al een paar jaar in gevecht is met een hele lelijke ziekte… Maar het was zow gezellig! Allemaal schoenen uit… iedereen op zijn kousenvoetjes… Ik kon lekker mijn Zweeds oefenen. Heel veel nieuwe mensen en familie ontmoet. En ik ben wel een beetje blij en trots dat wij alleen Zweedse vrienden hebben hier. Er wonen Nederlanders genoeg en zo te horen zoeken die elkaar wel op… maar daar zijn we bewust niet naar op zoek. Als we in de supermarkt de luidruchtige Nederlandse toeristen met hun brutale kinderen horen, dan houden wij wijselijk onze mond dicht.
Buuf had laten vallen dat ze best een schilderij zou willen hebben van hun hond Beda. Nu ben ik daar redelijk handig in dus een week of vier eerder begonnen… En net op tijd toch klaar met het aquarel:
Ze was super blij met haar cadeau! Liet het aan alle visite zien en ik werd overladen met complimenten. Dat was stiekem erg leuk! Daar zijn ze hier anders niet zo gul mee. Blijkt er zelfs iemand aanwezig van de ‘kunst-club’… Of ik komende zomer mee wil doen aan een expositie hier in het dorp verderop. Zow leuk allemaal! Tuurlijk doe ik mee! En zo wordt ik langzaam aan iemand… die sokken breidt, koekjes en eigen brood bakt, Gordijntjes haakt… en mee doet met de plaatstelijke kunst club! In Nederland zou je je moeten verontschuldigen. ‘ik lijk wel op mijn oma’ hoor ik weleens voorbij komen. Hier zouden ze daar trots op zijn! Kennis en ‘kundskap’… hoe zeg je dat in het Nederlands… Vakmanschap!… gaan hier niet verloren!









0 reacties