Dit jaar verraste de winter ons half November al. Zo loop je herfstbladeren op te ruimen… en ineens ijskoud! Ondanks dat dit mooie plaatjes oplevert, meteen -10 graden nachtvorst schudt je ook goed wakker. Zijn we al klaar voor de winter? Hout is er voldoende… Snel een verlengsnoertje naar het kippenhok om het water vloeibaar te houden met een elektrisch plaatje… Extra stro om ze warm te houden. Gelukkig vond ik nog flink wat stro in de oude schuur. Gratis dus, dat is de beste soort, gheghe. Ze hoeven het niet te eten, alleen hun voetjes warm houden. De auto is al voorzien van zijn winterbanden gelukkig, toch ook een klusje wat je liever boven nul doet. We herinneren ons wel weer hoe koud het is geweest vorig jaar, ook binnen. Twee kamers kunnen we prima verwarmen met houtkachels, deze zijn goed geïsoleerd en daar verblijven we voornamelijk. De rest blijft lastig en we hebben nu besloten om toch maar die lucht-warmte pomp te bestellen.  Levertijd is een week of zes, en omdat we er toch even over hebben gedaan de juiste te kiezen, zal deze ergens in februari geplaats worden. Dan is de winter alweer bijna voorbij, maar goed… Het is vooruitgang en zeker iets om naar uit te kijken! 
Gelukkig duurde deze koude periode maar een week of twee. Eerste helft december was erg zacht voor Zweedse begrippen. Regenachtig, blubber, donker, korte dagen… Je verlangt zo weer terug naar de mooie vrieskou waar de meeste hier zo van houden! 

Waarom de kou ook meer dan welkom is… Muizen! Zij komen in de herfst naar binnen om eten in te slaan. In de schuur hebben ze mijn hele voorraad erwtenzaad opgevreten waar ik super van baal. Ik ben echt wel een dierenvriend en buiten laat ik ze met rust, maar binnen moet ik ze niet hebben. Het zijn er gewoon té veel en ze vreten echt overal aan. We hebben klemmen gezet en zo zijn er nogal wat op de composthoop beland. Daar vreet de das ze weer op… En de cirkel des levens is weer rond. Nu de kou weer terug keert zoekt alles een schuilplaats en zien we ze niet meer. Tja, dat krijg je als je midden in de natuur gaat leven. Daar leeft nog veel meer… De herten blijven prachtig om te zien al is het dagelijks. Op de wildcamera prijkt vooral de vos nu. Die lust wel een kippetje maar we hebben echt een heel goed hok gebouwd. Zelfs al zou het hem lukken om in de ren te komen, dan komt hij echt nooit binnen. Ik schrok wel van een mede ‘Zwedelander’ die een filmpje plaatste van een Lynx die op hun terrein liep. Zij wonen aan de andere kant van ons meer dus best dichtbij. Dat zijn grote beesten… Prachtig om te zien maar liever niet in mijn tuin. 

En zo zien we het seizoen veranderen… Van zomers groen… Naar winters wit… Weer herfst en mist… Nu komt de kou er echt weer aan. Nieuwjaarsdag wordt er veel sneeuw voorspeld. Het weer is hier plaatselijk heel verschillend. Ons huis staat op zo’n 150 meter hoogte en daardoor is het vaak kouder dan de plaatselijke voorspellingen. Pas was hier een flinke storm vlakbij… 150 km verderop en voor Zweedse begrippen dus vlakbij.  40.000 huizen zonder stroom en zelfs een paar doden door omgevallen bomen. We hebben er niks van gemerkt, geen zuchtje wind die dag. Gelukkig ligt onze stroomvoorziening onder de grond hier dus dat gaat ons niet gebeuren. Het is hier echt rustig wat het weer betreft. 

Wat ik vooral ook leuk vind zijn de Zweedse tradities. Onze buren vinden het belangrijk deze in ere te houden en betrekken ons er altijd bij. December zit er vol van en ik doe heerlijk mee!

Voor het kerstdiner hebben we wel besloten een Nederlandse traditie in ere te houden. Onze Zweedse raclette vervangt het gourmetstel, wat ze hier niet echt kennen. Gezellig met z’n tweetjes!